Interpelacja w sprawie praktyk stosowanych przez zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności przy wydawaniu orzeczeń
Szanowny Panie Marszałku! Działając na podstawie art. 192 ust. 3 Regulaminu Sejmu RP, interpeluję do Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej, Pana Jerzego Hausnera w sprawie praktyk stosowanych przez Zespoły do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności przy wydawaniu właściwych orzeczeń, generowanych obecną polityką prowadzoną przez rząd SLD-UP. Szanowny Pan Minister raczył zaproponować, a Rząd - którego Pan jest Członkiem - przyjąć program porządkowania i racjonalizacji wydatków publicznych. Od 2004 do 2007 roku rząd planuje zaoszczędzić 20 mln zł w administracji publicznej, a 12 mld zł na wydatkach socjalnych. Łącznie ma to dać 32 mld zł. Jednak wykreowana przez Pana Ministra ˝polityka cięć˝, dotycząca bezpośrednio szeroko pojmowanych wydatków socjalnych, dotknie oczywiście osób najbiedniejszych, najbardziej potrzebujących obywateli Polski. Zaproponował Pan między
Interpelacja w sprawie likwidacji laboratoriów kryminalistycznych
Szanowny Panie Ministrze! Do mojego biura poselskiego zgłosili się funkcjonariusze Policji zaniepokojeni konsekwencjami, jakie może wywołać decyzja komendanta wojewódzkiego Policji polegająca na likwidacji w Toruniu i Włocławku laboratoriów kryminalistycznych i przeniesieniu pracujących w nich specjalistów do Bydgoszczy. Według moich rozmówców powyższa decyzja spowoduje utrudnienia w pracy Policji, a także opóźnienie prowadzonych postępowań. Wobec powyższego zapytuję pana ministra: 1. Dlaczego laboratoria kryminalistyczne w Toruniu i Włocławku są likwidowane? 2. Czy likwidacja laboratoriów w Toruniu i Włocławku nie spowoduje utrudnień w pracy Policji, a także opóźnień prowadzonych postępowań? 3. Kilku moich rozmówców nosi się z zamiarem odejścia z pracy, pomimo że wyszkolenie ich trwało lata i pochłonęło ogromne koszty, czy zatem likwidacja laboratoriów nie spowoduje odchodzenia specjalistów z zawodu? Z poważaniem
Interpelacja w sprawie wysokości nagród i sposobu ich przyznawania w Ministerstwie Edukacji Narodowej
Szanowny Panie Ministrze! Fundusze nagród, obojętnie, czy w administracji rządowej, czy w przedsiębiorstwach prywatnych, mają spełniać dwa zasadnicze cele - doceniać dotychczasową pracę pracownika i motywować do dalszych wytężonych działań. Pieniądze z funduszu nagród nie mogą być traktowane jako dodatek do niskiej pensji, czy nagroda za partyjną lojalność. Ponadto wysokość gratyfikacji winna być dostosowana do wielkości podstawowego wynagrodzenia pracownika i być zależna od efektów jego działalności. Nie może być tak, że nagrodę w wysokości kilku tysięcy złotych dostaje osoba, która pracuje na stanowisku w ministerstwie zaledwie kilka tygodni i nie może przedstawić swoich znaczących osiągnięć. Jednak praktyki stosowane w Ministerstwie Edukacji Narodowej odbiegają od standardów przyznawania pieniędzy z funduszu nagród. Z okazji Dnia Edukacji Narodowej zaufani współpracownicy pana ministra
Interpelacja w sprawie osób pochodzenia polskiego, które w latach 2000-2006 zaginęły na terenie Włoch, oraz działań rządu zmierzających do wyjaśnienia procederu zmuszania Polaków do niewolniczej pracy na terenie Włoch
W dniu 8 września br. policja na stronach internetowych opublikowała listę 119 osób, które w latach 2000-2006 zaginęły na terenie Włoch, chcąc w ten sposób dowiedzieć się, czy poszukiwani pracowali w tzw. osobach pracy na terenie tego kraju. Na liście znajdują się nazwiska i fotografie kilkunastu mężczyzn i kobiet, które mogły być przymuszane do pracy na włoskich farmach. Część z tych osób to mieszkańcy woj. podkarpackiego. Ogłoszenie listy osób poszukiwanych ma bezpośredni związek z uwolnieniem w lipcu tego roku 119 obywateli Polski zmuszanych do niewolniczej pracy w okolicach Bari i Folgi. Działania policji włoskiej prowadzone były we współpracy z policją polską, która prowadzi działania wyjaśniające w zakresie pośredniczenia w werbowaniu i przewożeniu Polaków do Włoch. Istnieją przypuszczenia, że na
Interpelacja w sprawie projektu utworzenia monopolu na rynku nawozów
Szanowny Panie Ministrze! Dotarły do mojego biura poselskiego informacje dotyczące projektu restrukturyzacji sektora chemii ciężkiej, który został przygotowany w Ministerstwie Skarbu Państwa i przesłany do zaopiniowania Urzędowi Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Mówi się w nim o połączeniu przedsiębiorstw nawozowych, pozostających w rękach skarbu państwa, w jeden holding. Projekt zakłada więc powstanie monopolu na polskim rynku nawozowym. Nowy podmiot skupiłby bowiem w swoim ręku ponad 75% rynku nawozów NPK. Jak słyszymy, udziały w holdingu zostaną również zaproponowane największym hurtowniom pośredniczącym w sprzedaży nawozów. Jeśli do tego dojdzie, można się spodziewać eliminacji konkurencyjnych producentów z sieci sprzedaży na skutek polityki podmiotu mającego miażdżącą przewagę rynkową. Niewykluczona jest również podwyżka cen nawozów, co w sposób bezpośredni wpłynie na działalność samych rolników.
Interpelacja w sprawie planowanej dyslokacji 3. Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej w Warszawie
Od września 2006 r. docierają do nas niepokojące sygnały o możliwości rychłej dyslokacji 3. Warszawskiej Brygady Rakietowej Obrony Powietrznej wraz ze stacjonującym 83. dywizjonem dowodzenia Obrony Powietrznej - czym ustawicznie nękane jest dowództwo tej Brygady. Obie te jednostki organizacyjne stacjonują w kompleksie koszarowym Warszawa Bemowo przy ulicy Radiowej 2. Obiekty te są trwale związane z Siłami Powietrznymi, albowiem przed restrukturyzacją Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej w kompleksie tym stacjonował 1. Korpus Obrony Powietrznej. Bardzo ważną i nieodzowną rolę spełnia usytuowany w tym kompleksie wspomniany dywizjon dowodzenia OP, który logistycznie zabezpiecza Dowództwo Brygady oraz podwarszawskie dywizjony. Brygada stanowi jedyny ˝parasol ochronny˝ stolicy, w tym najważniejszych obiektów państwowych i rządowych. Problem dyslokacji Brygady i dywizjonu pojawił się w momencie utworzenia (do
Interpelacja w sprawie funkcjonowania ustawy o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji oraz problemów związanych z tym zagadnieniem
Panie Premierze! Protokół z Kioto daje szanse unowocześnienia i rozwoju gospodarki szczególnie takim krajom, jak Polska, która wskutek zastosowania wielu nowatorskich rozwiązań w ograniczaniu emisji gazów cieplarnianych, a także wskutek wywalczenia odnoszenia emisji do roku bazowego 1988 uzyskała spore nadwyżki. Pośpiech nie sprzyja dokładności procedowania. Doświadczyliśmy tego przy uchwalaniu ustawy o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji. Cała procedura ustawodawcza w Sejmie i Senacie nad rządowym projektem ustawy w tej sprawie, wniesionym do laski marszałkowskiej w dniu 15 października 2004 r. trwała 48 dni. Ustawa z dnia 22 grudnia 2004 r. o handlu uprawnieniami do emisji do powietrza gazów cieplarnianych i innych substancji uchwalona w szybkiej ścieżce legislacyjnej spotęgowała zagrożenia w tym zakresie między
Interpelacja w sprawie zrównania praw pracowniczych pracowników zakładowych i państwowych straży pożarnych - ponowna
Szanowny Panie Premierze! Po zapoznaniu się z treścią odpowiedzi na poprzednią interpelację (nr 4028) zwracam się do Pana z pytaniem: Na jakim etapie są prace nad ustawą pomostową dotyczącą pracowników Zakładowych Straży Pożarnych urodzonych po 31 grudnia 1948 r., o której wspomniano w odpowiedzi na interpelację? Pozostaję z szacunkiem Poseł Tomasz Głogowski Tarnowskie Góry, dnia 14 września 2006 r.
Interpelacja w sprawie polityki regionalnej
Poziom gospodarczy i cywilizacyjny poszczególnych regionów naszego kraju jest ciągle bardzo nierówny. Wschodnie tereny naszego kraju, a zwłaszcza obszary przygraniczne, to nieustannie przestrzeń zaniedbania. Zresztą wszystkie polskie regiony wg kryteriów Unii Europejskiej uznać można za zaniedbane w rozwoju. Tymczasem po naszym wejściu do Unii Europejskiej będziemy mogli liczyć na bardzo duże fundusze z budżetu wspólnoty w ramach tzw. funduszy strukturalnych, wspomagających właśnie rozwój regionalny. Jak jesteśmy przygotowani do zagospodarowania tych pieniędzy? Czy opracowano rzeczowy program polskiej polityki regionalnej? Kiedy rząd rzeczywiście zajmie się ˝ścianą wschodnią˝ w swoich praktycznych działaniach? Poseł Tomasz Mamiński Warszawa, dnia 22 sierpnia 2003 r.
Interpelacja w sprawie decyzji o dokończeniu inwestycji centralnej ˝Zakład Karny w Stargardzie Szczecińskim˝ przerwanej w 1989 r. uchwałą Rady Ministrów nr 98/89
Szanowny Panie Ministrze! Budowę zakładu karnego w Stargardzie Szczecińskim rozpoczęto w 1987 roku. Wybudowano między innymi budynki warsztatowo-magazynowe, fundamenty budynku kuchnio-pralni i część ogrodzenia zewnętrznego. W 1989 r. uchwałą Rady Ministrów Nr 98/89 wstrzymano wszystkie inwestycje finansowe z budżetu państwa, w tym budowę omawianej jednostki penitencjarnej. Do projektu budowy zakładu karnego w Stargardzie Szczecińskim resort sprawiedliwości powrócił w 1992 roku. W celu uzyskania środków finansowych na tę inwestycję wystąpiono z wnioskiem o jej finansowanie w ramach programu Phare. Po nieuwzględnieniu tego wniosku przez Radę Ministrów nawiązano kontakt z brytyjską fundacją ˝Know-How˝, która przyznała środki finansowe na wykonanie kompleksowej koncepcji programowo-przestrzennej zakładu karnego. Wykonawcą tego projektu była brytyjska firma ˝TBV-Consult˝. Z powodu odmowy przez fundację ˝Know-How˝ dalszego finansowania projektu technicznego